خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، به موضوعاتی مانند عشق، مستی، رهایی از تعلقات دنیوی، و گذرایی زندگی می‌پردازد. شاعر از گل و بلبل به عنوان نمادهای عشق و شادی یاد می‌کند و به خواننده توصیه می‌کند که از زندگی لذت ببرد و به هستی و نیستی فکر نکند. او همچنین به ناپایداری قدرت و ثروت اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که همه چیز در نهایت به خاک بازمی‌گردد.

این شعر حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و باده‌نوشی ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.

مشاهده کامل

غزل ۲۵ - شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

شکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مست
صَلایِ سرخوشی، ای صوفیانِ باده پرست ۱

اساسِ توبه که در محکمی چو سنگ نُمود
ببین که جامِ زُجاجی چه طُرفه‌اش بشکست ۲

بیار باده که در بارگاهِ استغنا
چه پاسبان و چه سلطان، چه هوشیار و چه مست ۳

از این رِباط دو در، چون ضرورت است رَحیل
رِواق و طاقِ معیشت، چه سربلند و چه پست ۴

مقام عیش میسر نمی‌شود بی‌رنج
بلی به حکمِ بلا بسته‌اند عهدِ الست ۵

به هست و نیست مَرنجان ضمیر و خوش می‌باش
که نیستی‌ست سرانجامِ هر کمال که هست ۶

شکوهِ آصِفی و اسبِ باد و منطقِ طیر
به باد رفت و از او خواجه هیچ طَرف نبست ۷

به بال و پَر مرو از ره که تیرِ پرتابی
هوا گرفت زمانی، ولی به خاک نشست ۸

زبانِ کِلکِ تو حافظ چه شُکرِ آن گوید
که گفتهٔ سخنت می‌برند دست به دست ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴ - مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست
گوهر بعدی:غزل ۲۶ - زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.