شاعر از پشیمانی خود سخن میگوید و به کاروانی اشاره میکند که باعث توقف او شده است. او متذکر میشود که دنیای قدیم برای هیچکس باقی نمانده و انسانها بار بیهودهای را حمل میکنند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات پشیمانی و بیهودگی ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
دوبیتی ۱۸۴ - پشیمانم پشیمانم پشیمان
کاروانی بوینم تا بشیمان ۱
کهن دنیا به هیچ کسی نمانده
به هرزه کوله باری میکشیمان ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.