خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به موضوعات معنوی و اخلاقی مانند روزه، عید، توبه، رندی، و زهدفروشی می‌پردازد. شاعر از باده‌نوشی بی‌ریا و رهایی از زهدفروشی ریاکارانه سخن می‌گوید و بر اهمیت صداقت و دوری از نفاق تأکید می‌کند. همچنین، به نقد رفتارهای ریاکارانه و تأکید بر زندگی بی‌عیب و نقص اشاره می‌کند.
متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند باده‌نوشی و نقد رفتارهای اجتماعی نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
غزل ۲۰ - روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست
روزه یک‌سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست
می ز خُم‌خانه به‌جوش آمد و می باید خواست ۱
نوبهٔ زهدفروشانِ گران‌جان بگذشت
وقتِ رندی و طرب کردنِ رندان پیداست ۲
چه ملامت بُوَد آن را که چنین باده خورَد؟
این چه عیب است بدین بی‌خردی؟ وین چه خطاست؟ ۳
باده‌نوشی که در او روی و ریایی نَبُوَد
بهتر از زهدفروشی که در او روی و ریاست ۴
ما نه رندانِ ریاییم و حریفانِ نفاق
آن‌که او عالِم سِرّ است، بدین حال گواست ۵
فرضِ ایزد بگزاریم و به کس بد نکنیم
وان چه گویند روا نیست، نگوییم رواست ۶
چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم؟
باده از خونِ رزان است، نه از خون شماست ۷
این چه عیب است کز آن عیب، خلل خواهد بود؟
ور بُوَد نیز چه شد؟ مردم بی‌عیب کجاست؟ ۸
می ز خُم‌خانه به‌جوش آمد و می باید خواست ۱
نوبهٔ زهدفروشانِ گران‌جان بگذشت
وقتِ رندی و طرب کردنِ رندان پیداست ۲
چه ملامت بُوَد آن را که چنین باده خورَد؟
این چه عیب است بدین بی‌خردی؟ وین چه خطاست؟ ۳
باده‌نوشی که در او روی و ریایی نَبُوَد
بهتر از زهدفروشی که در او روی و ریاست ۴
ما نه رندانِ ریاییم و حریفانِ نفاق
آن‌که او عالِم سِرّ است، بدین حال گواست ۵
فرضِ ایزد بگزاریم و به کس بد نکنیم
وان چه گویند روا نیست، نگوییم رواست ۶
چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم؟
باده از خونِ رزان است، نه از خون شماست ۷
این چه عیب است کز آن عیب، خلل خواهد بود؟
ور بُوَد نیز چه شد؟ مردم بی‌عیب کجاست؟ ۸
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹ - ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست
گوهر بعدی:غزل ۲۱ - دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
