شاعر در این بیتها بیان میکند که جایگاه واقعی معشوقش گلستان است و خودش در خاکستر گلخن مینشیند. او تأکید میکند که در هر جای دنیا (گلشن، گلخن یا صحرا) تنها به یاد معشوق است و جز او کسی را نمیبیند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
دوبیتی ۱۶۱ - گلستان جای تو ای نازنیننم
مو در گلخن به خاکستر نشینم ۱
چه در گلشن چه در گلخن چه صحرا
چو دیده واکرم جز ته نوینم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.