خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن از بلندی کوه و چیدن لاله سخن میگوید و سپس به بیوفایی نگار (معشوق) اشاره میکند و از انتخاب او ابراز تأسف مینماید.
مفاهیم عاشقانه و احساسی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، نیاز به بلوغ عاطفی دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
دوبیتی ۱۵۷ - سر کوه بلند چندان نشینم
سر کوه بلند چندان نشینم
که لاله سر بر آره مو بچینم ۱
الاله بیوفا بی بیوفا بی
نگار بیوفا چون مو گزینم ۲
که لاله سر بر آره مو بچینم ۱
الاله بیوفا بی بیوفا بی
نگار بیوفا چون مو گزینم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۵۶ - دلم دور است و احوالش ندونم
گوهر بعدی:دوبیتی ۱۵۸ - خوشا روزی که دیدار ته وینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.