شاعر خود را فردی آزرده، بیخانمان، پر از محنت و سرگشته در بیابان توصیف میکند که با هر بادی به دنبال آن میدود.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبان با درک بالاتر از زندگی و احساسات انسانی است.
دوبیتی ۱۵۱ - مو آن آزردهٔ بی خانمانم
مو آن محنت نصیب سخت جانم ۱
مو آن سرگشته خارم در بیابون
که هر بادی وزد پیشش دوانم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.