شاعر خود را عاشقی بیخانمان، پر از رنج و سرگشته در بیابان توصیف میکند که مانند باد به هر سو میدود.
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
دوبیتی ۱۴۹ - مو آن دلدادهٔ بی خانمانم
مو آن محنت نصیب سخت جانم ۱
مو آن سرگشته خارم در بیابان
که چون بادی وزد هر سو دوانم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.