شاعر در این بیتها از عشق و دلدادگی به معشوق سخن میگوید و او را به عنوان کعبه و قبلهگاه خود میستاید. تمام نگاهها و توجهاش به معشوق است و دل و جانش مالامال از مهر اوست.
محتوا دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی مانند «کعبه» و «قبله» ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل فهم نباشد.
دوبیتی ۱۲۱ - به سر شوق سر کوی ته دیرم
به دل مهر مه روی ته دیرم ۱
بت من کعبهٔ من قبلهٔ من
ته ای هر سو نظر سوی ته دیرم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.