شاعر از دیوانگی و بیقراری خود میگوید و از شکستن ناموس (احتمالاً به معنای شراب) بر سنگ ابراز پشیمانی میکند. او امیدوار است روزی از این دیوانگی رها شود و در آغوش معشوق آرام گیرد و چنگ بنوازد.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به «شیشهٔ ناموس» و «دیوانگی» نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر دارد.
دوبیتی ۷۷ - دلی دیرم ولی دیوانه و دنگ
ز دستم شیشهٔ ناموس بر سنگ ۱
ازین دیوانگی روزی برآیم
که در دامان دلبر برزنم چنگ ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.