شاعر در این متن از آرزوی دیدار با معشوق سخن میگوید و غبطه میخورد به کسانی که هر شب او را میبینند و با او سخن میگویند. او افسوس میخورد که پای او به آنجا نمیرسد و آرزو میکند مانند آنان باشد که معشوق را میبینند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان و ادبیات کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
دوبیتی ۴۷ - خوشا آنانکه هر شامان ته وینند
سخن با ته گرند با ته نشینند ۱
مو که پایم نبی کایم ته وینم
بشم آنان بوینم که ته وینند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.