شاعر از غم عشق و فراق میگوید و بیان میکند که این درد او را بیابانگرد و بیبال و پر کرده است. سپس از صبوری سخن میگوید و اینکه صبوری مانند خاکی بر سر او نشسته است.
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگینانه است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
دوبیتی ۳۳ - غم عشقت بیابان پرورم کرد
فراقت مرغ بیبال و پرم کرد ۱
بمو واجی صبوری کن صبوری
صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.