خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که از رفتن به بستان گل و زیبایی‌های آن سخن می‌گوید، اما هشدار می‌دهد که برخی گلها ممکن است با خنده لب بگشایند، ولی رنج و درد در پشت آن نهفته است. شاعر تأکید می‌کند که هرگز نباید از خون دل شسته شود.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و ترکیبات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
دوبیتی ۲۷ - بیته یارب به بستان گل مرویاد
بیته یارب به بستان گل مرویاد
وگر روید کسش هرگز مبویاد ۱
بیته هر گل به خنده لب گشاید
رخش از خون دل هرگز مشویاد ۲
وگر روید کسش هرگز مبویاد ۱
بیته هر گل به خنده لب گشاید
رخش از خون دل هرگز مشویاد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۲۶ - دلم بی وصل ته شادی مبیناد
گوهر بعدی:دوبیتی ۲۸ - یکی درد و یکی درمان پسندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
