شاعر در این متن آرزو میکند که مانند حیوانات آزاد و قدرتمند مانند پلنگ، عقاب یا نهنگ باشد تا از قیدوبندهای زندگی انسانی رها شود. او از زندگی آزاد در طبیعت، شکار کردن و دوری از جنگ و نزاع سخن میگوید و از وابستگی به دیگران و اسارت در دامهای زندگی بیزار است.
مفاهیم عمیق فلسفی و استفاده از استعارههای حیوانی ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند اسارت و مرگ نیاز به بلوغ فکری دارد.
قصیدهٔ ۳۳
سخت فک و تیز چنگی بودمی ۱
گه پی صید گوزنی رفتمی
گاه در دنبال رنگی بودمی ۲
گاه در سوراخ غاری خفتمی
گاه بر بالای سنگی بودمی ۳
صیدم از کهسار و آبم ز آبشار
فارغ از هر صلح و جنگی بودمی ۴
گه خروشان بر کران مرغزار
گه شتابان زی النگی بودمی ۵
یا به ابر اندر عقابی گشتمی
یا به بحر اندر نهنگی بودمی ۶
بودمی شهدی برای خویشتن
بهر بدخواهان شرنگی بودمی ۷
ایمن از هر کید و زرقی خفتمی
غافل از هر نام و ننگی بودمی ۸
نه مرید شیخ و شابی گشتمی
نه اسیر خمر و بنگی بودمی ۹
ور اسیر دام و مکری گشتمی
یا خود آماج خدنگی بودمی ۱۰
غرقه در خون خفتمی یا در قفس
مانده زیر پالهنگی بودمی ۱۱
مر مرا خوشتر که در این دیولاخ
خواجهٔ با ریو و رنگی بودمی ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.