غزل ۶ - اگر تو رخ بنمایی ستم نخواهد شد

اگر تو رخ بنمایی ستم نخواهد شد
ز حسن و خوبی تو هیچ کم نخواهد شد ۱

برون ز زلف تو یک حلقه هم نخواهد رفت
کم از دهان تو یک ذره هم نخواهد شد ۲

گرم دو بوسه دهی جان دهم به شکرانه
کرم ز خاطر اهل کرم نخواهد شد ۳

تو پاک باش و برون آی بی‌حجاب و مترس
کسی به صید غزال حرم نخواهد شد ۴

اگر بر آن سری ای ماهرو که روز مرا
کنی سیاه، به زلفت قسم، نخواهد شد ۵

گرم زنی چون قلم، بند بند، این سر من
ز بندگیت جدا یک قلم نخواهد شد ۶

رقیب گفت: « بهار از تو سیر شد » هیهات!
به حرف مفت کسی متهم نخواهد شد ۷