این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق عمیق و ایثارگرانه خود سخن میگوید. او بیان میکند که حاضر است همه چیز، حتی جان خود را برای معشوق فدا کند و جهان را با عشق و شوق او پر از آشوب کند. شاعر همچنین از درد و رنج عشق و تلاش برای جلب توجه معشوق میگوید.
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فداکاری و درد عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
غزل ۴ - آخر از جور تو عالم را خبر خواهیم کرد
خلق را از طرهات آشفتهتر خواهیم کرد ۱
اول از عشق جهانسوزت مدد خواهیم خواست
پس جهانی را ز شوقت پر شرر خواهیم کرد ۲
جان اگر باید، به کویت نقد جان خواهیم باخت
سر اگر باید، به راهت ترک سر خواهیم کرد ۳
در غم عشق تو با این ناله های دردناک
اختر بیدادگر را دادگر خواهیم کرد ۴
هرکسی کام دلی آورده در کویت به دست
ما هم آخر در غمت خاکی به سر خواهیم کرد ۵
تا جهانی در خور شرح غمت پیدا کنیم
خویش را زین عالم فانی به در خواهیم کرد ۶
تا که ننشیند به دامانت غبار از خاک ما
روی گیتی را ز آب دیده تر خواهیم کرد ۷
یا ز آه نیمشب، یا از دعا، یا از نگاه
هرچه باشد در دل سختت اثر خواهیم کرد ۸
لابهها خواهیم کردن تا به ما رحم آوری
ور به بیرحمی زدی، فکر دگر خواهیم کرد ۹
چون بهار از جان شیرین دست برخواهیم داشت
پس سر کوی تو را پرشور و شر خواهیم کرد ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.