خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دل خود می‌پرسد که تا کی در مستی نادانی و غرور باقی خواهد ماند و تا کی به دنبال هوای نفس و غفلت خواهد رفت. او تأکید می‌کند که اگر در دریای غفلت و آز غرق نیستی، پس چرا همچنان به هواپرستی ادامه می‌دهی.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، انتقادهای مطرح‌شده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل‌درک نباشد.
رباعی ۶۷۰ - ای دل زشراب جهل مستی تا کی
ای دل زشراب جهل مستی تا کی
وی نیست شونده لاف هستی تا کی ۱
گر غرقهٔ بحر غفلت و آز نه‌ای
تردامنی و هواپرستی تا کی ۲
وی نیست شونده لاف هستی تا کی ۱
گر غرقهٔ بحر غفلت و آز نه‌ای
تردامنی و هواپرستی تا کی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۶۹ - وصافی خود به رغم حاسد تا کی
گوهر بعدی:رباعی ۶۷۱ - ای آنکه به کنهت نرسد ادراکی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
