خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از اندیشه‌های بی‌پایان و آزاردهنده درباره جهان و زندگی شکایت می‌کند و اشاره می‌کند که تنها چیزی که از انسان باقی می‌ماند بدن فانی اوست. او توصیه می‌کند که به جای اندیشیدن زیاد به مسائل بی‌فایده، مانند زباله‌دان عمل نکنیم و از تفکرات بیهوده دوری کنیم.
متن دارای مفاهیم فلسفی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و آن‌ها را تحلیل نمایند.
رباعی ۶۱۶ - تا کی زجهان پر گزند اندیشه
تا کی زجهان پر گزند اندیشه
تا چند زجان مستمند اندیشه ۱
آن کز تو توان ستد همین کالبدست
یک مزبله گو مباش چند اندیشه ۲
تا چند زجان مستمند اندیشه ۱
آن کز تو توان ستد همین کالبدست
یک مزبله گو مباش چند اندیشه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۱۵ - ما درویشان نشسته در تنگ دره
گوهر بعدی:رباعی ۶۱۷ - هجران ترا چو گرم شد هنگامه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
