خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به شمع (معشوق) خطاب می‌کند و از عشق و اشتیاق خود به او می‌گوید. او از ستم‌دیده بودن خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دلش پر از عکس معشوق شده است، اما با این حال از نگاه معشوق محروم است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
رباعی ۵۹۰ - ای شمع دلم قامت سنجیدهٔ تو
ای شمع دلم قامت سنجیدهٔ تو
وصل تو حیوت این ستمدیدهٔ تو ۱
چون آینه پر شد دلم از عکس رخت
سویت نگرم ولیک از دیدهٔ تو ۲
وصل تو حیوت این ستمدیدهٔ تو ۱
چون آینه پر شد دلم از عکس رخت
سویت نگرم ولیک از دیدهٔ تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۸۹ - درد دل من دواش می‌دانی تو
گوهر بعدی:رباعی ۵۹۱ - من میشنوم که می نبخشایی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
