خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از شمع می‌خواهد مانند ابر گریه کند و از دل سوخته می‌خواهد آه جگرسوز برآورد. سپس خطاب به دل می‌گوید چون به وصال معشوق نرسیده‌ای، باید صبر کنی و رنج را تحمل نمایی.
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۵۴۲ - ای شمع چو ابر گریه و زاری کن
ای شمع چو ابر گریه و زاری کن
وی آه جگر سوز سپه‌داری کن ۱
چون بهرهٔ وصل او نداری ای دل
دندان به جگر نه و جگرخواری کن ۲
وی آه جگر سوز سپه‌داری کن ۱
چون بهرهٔ وصل او نداری ای دل
دندان به جگر نه و جگرخواری کن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۴۱ - در درگه ما دوستی یک دله کن
گوهر بعدی:رباعی ۵۴۳ - ای ناله گرت دمیست اظهاری کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
