خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از غم و اندوه خود در گوشه‌ای از خانه سخن می‌گوید و از خداوند می‌خواهد که به فضل خود دندان‌هایش را ببخشد و به روح حضرت ویس قرن اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به غم و اندوه و دعا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۴۹۷ - افتاده منم به گوشهٔ بیت حزن
افتاده منم به گوشهٔ بیت حزن
غمهای جهان مونس غمخانهٔ من ۱
یا رب تو به فضل خویش دندانم را
بخشای به روح حضرت ویس قرن ۲
غمهای جهان مونس غمخانهٔ من ۱
یا رب تو به فضل خویش دندانم را
بخشای به روح حضرت ویس قرن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۹۶ - در حضرت پادشاه دوران ماییم
گوهر بعدی:رباعی ۴۹۸ - ای دوست ترا به جملگی گشتم من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
