خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که در حالی که زاهد به ثواب و پاداش الهی امید دارد، او به بخشش و کرامت بی‌حد خداوند امید بسته است. شاعر با تواضع می‌گوید که با دست خالی به سوی خدا می‌رود، اما امیدوار است که خداوند با بخشش خود، روح بزرگوارش را خوشنود کند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و دینی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی در شعر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
رباعی ۴۷۷ - دارم ز خدا خواهش جنات نعیم
دارم ز خدا خواهش جنات نعیم
زاهد به ثواب و من به امید عظیم ۱
من دست تهی میروم او تحفه به دست
تا زین دو کدام خوش کند طبع کریم ۲
زاهد به ثواب و من به امید عظیم ۱
من دست تهی میروم او تحفه به دست
تا زین دو کدام خوش کند طبع کریم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۷۶ - در کوی تو سر در سر خنجر بنهم
گوهر بعدی:رباعی ۴۷۸ - دی تازه گلی ز گلشن آورد نسیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
