خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در جستجوی گلاب، گلی پژمرده را در آتش می‌بیند. از او می‌پرسد که چه کرده‌ای که می‌سوزی؟ گل پاسخ می‌دهد که در این باغ لحظه‌ای خندیده‌ام.
این متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'آتش' و 'پژمرده' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر دارد.
رباعی ۴۴۰ - روزی ز پی گلاب می‌گردیدم
روزی ز پی گلاب می‌گردیدم
پژمرده عذار گل در آتش دیدم ۱
گفتم که چه کرده‌ای که میسوزندت
گفتا که درین باغ دمی خندیدم ۲
پژمرده عذار گل در آتش دیدم ۱
گفتم که چه کرده‌ای که میسوزندت
گفتا که درین باغ دمی خندیدم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۳۹ - در خواب جمال یار خود میدیدم
گوهر بعدی:رباعی ۴۴۱ - دیشب که بکوی یار می‌گردیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
