خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر بیان می‌کند که با وجود مشکلات و ناامیدی‌ها، به فرمان الهی امیدوار بوده و امید را به زندگی بازگردانده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از آن بهره‌مند شوند.
رباعی ۴۲۴ - عودم چو نبود چوب بید آوردم
عودم چو نبود چوب بید آوردم
روی سیه و موی سپید آوردم ۱
چون خود گفتی که ناامیدی کفرست
فرمان تو بردم و امید آوردم ۲
روی سیه و موی سپید آوردم ۱
چون خود گفتی که ناامیدی کفرست
فرمان تو بردم و امید آوردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۲۳ - تا چند به گرد سر ایمان گردم
گوهر بعدی:رباعی ۴۲۵ - اندوه تو از دل حزین می‌دزدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
