خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از فقر و فلاکت خود مینالد و بیان میکند که در حالی که خداوند غنی است، او به شدت محتاج است.
متن حاوی مفاهیم عمیق و غمگینانهای مانند فقر و فلاکت است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
رباعی ۴۱۸ - دیریست که تیر فقر را آماجم
دیریست که تیر فقر را آماجم
بر طارم افلاک فلاکت تاجم ۱
یک شمه ز مفلسی خود برگویم
چندانکه خدا غنیست من محتاجم ۲
بر طارم افلاک فلاکت تاجم ۱
یک شمه ز مفلسی خود برگویم
چندانکه خدا غنیست من محتاجم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۱۷ - تب را شبخون زدم در آتش کشتم
گوهر بعدی:رباعی ۴۱۹ - رنجورم و در دل از تو دارم صد غم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.