خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از گناهان خود اعتراف کرده و به عفو و بخشش الهی امید بسته است. او به وعده‌ی خداوند مبنی بر یاری رساندن در روز درماندگی اشاره می‌کند و اظهار می‌دارد که از این درمانده‌تر وجود ندارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم دینی دارد.
رباعی ۴۱۶ - گر من گنه جمله جهان کردستم
گر من گنه جمله جهان کردستم
عفو تو امیدست که گیرد دستم ۱
گفتی که به روز عجز دستت گیرم
عاجزتر ازین مخواه کاکنون هستم ۲
عفو تو امیدست که گیرد دستم ۱
گفتی که به روز عجز دستت گیرم
عاجزتر ازین مخواه کاکنون هستم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۱۵ - بستم دم مار و دم عقرب بستم
گوهر بعدی:رباعی ۴۱۷ - تب را شبخون زدم در آتش کشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
