رباعی ۴۱۰ - گر پاره کنی مرا ز سر تا به قدم

گر پاره کنی مرا ز سر تا به قدم
موجود شوم ز عشق تو من ز عدم ۱

جانی دارم ز عشق تو کرده رقم
خواهیش به شادی کش و خواهیش به غم ۲