خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از عشق و بردباری در آن سخن می‌گوید و به دل خود توصیه می‌کند که حتی اگر از یار خواری و ناملایمتی ببیند، هرگز روی خشم به او نشان ندهد.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان کم‌سن پیچیده باشد.
رباعی ۴۰۶ - در عشق چه به ز بردباری ای دل
در عشق چه به ز بردباری ای دل
گویم به تو یک سخن ز یاری ای دل ۱
هر چند رسد ز یار، خواری ای دل
زنهار! به روی او نیاری ای دل ۲
گویم به تو یک سخن ز یاری ای دل ۱
هر چند رسد ز یار، خواری ای دل
زنهار! به روی او نیاری ای دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۰۵ - چندت گفتم که دیده بردوز ای دل
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۷ - با خود در وصل تو گشودن مشکل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
