خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از گل لاله به عنوان نماد عشق و اشک عاشقان یاد می‌کند و آن را به چهرهٔ معشوق تشبیه می‌کند. این تصاویر زیبا و عاشقانه، حالات درونی شاعر را منعکس می‌کنند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک این شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات غنی فارسی دارد.
رباعی ۴۰۱ - می‌رست زدشت خاوران لالهٔ آل
می‌رست زدشت خاوران لالهٔ آل
چون دانهٔ اشک عاشقان در مه و سال ۱
بنمود چو روی دوست از پرده جمال
چون صورت حال من شدش صورت حال ۲
چون دانهٔ اشک عاشقان در مه و سال ۱
بنمود چو روی دوست از پرده جمال
چون صورت حال من شدش صورت حال ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۰۰ - ای چارده ساله مه که در حسن و جمال
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۲ - یا رب به علی بن ابی طالب و آل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
