خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر بیان می‌کند که از مسلمانی خود شرمنده است و سگ اهل فرنگ را برتر از خود می‌داند. او همچنین اشاره می‌کند که وجودش برای دوزخ و اهل آن ننگ است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌های نمادین مانند «سگ» و «دوزخ» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۹۰ - بر چهره ندارم زمسلمانی رنگ
بر چهره ندارم زمسلمانی رنگ
بر من دارد شرف سگ اهل فرنگ ۱
آن رو سیهم که باشد از بودن من
دوزخ را ننگ و اهل دوزخ را ننگ ۲
بر من دارد شرف سگ اهل فرنگ ۱
آن رو سیهم که باشد از بودن من
دوزخ را ننگ و اهل دوزخ را ننگ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۸۹ - یا من بک حاجتی و روحی بیدیک
گوهر بعدی:رباعی ۳۹۱ - تا شیر بدم شکار من بود پلنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
