خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بیانگر آمدن نوروز و بهار است، اما با وجود زیبایی‌های فصل بهار، حاصل عمر انسان را غم و اندوه تشکیل می‌دهد. همچنین، اشاره‌ای به سکوت قافله بهار و اندوه لاله‌های سرنگون شده در باغ دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۵۷ - نوروز شد و جهان برآورد نفس
نوروز شد و جهان برآورد نفس
حاصل زبهار عمر ما را غم و بس ۱
از قافلهٔ بهار نامد آواز
تا لاله به باغ سر نگون ساخت جرس ۲
حاصل زبهار عمر ما را غم و بس ۱
از قافلهٔ بهار نامد آواز
تا لاله به باغ سر نگون ساخت جرس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۵۶ - ای جملهٔ بی کسان عالم را کس
گوهر بعدی:رباعی ۳۵۸ - دارم دلکی غمین بیامرز و مپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
