خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از گفتگوی عاشقانه با یار خود سخن می‌گوید. یار به او توصیه می‌کند که به جز او به کسی دیگر نگاه نکند و از چهره‌اش آتشی می‌افروزد که نمادی از اشتیاق و عشق شدید است. پیام نهایی این است که در راه دوست باید سوزید و فداکاری کرد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در متن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال به‌طور کامل قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «سوزش در راه دوست» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۵۲ - دانی که مرا یار چه گفتست امروز
دانی که مرا یار چه گفتست امروز
جز ما به کسی در منگر دیده بدوز ۱
از چهره خویش آتشی افروزد
یعنی که بیا و در ره دوست بسوز ۲
جز ما به کسی در منگر دیده بدوز ۱
از چهره خویش آتشی افروزد
یعنی که بیا و در ره دوست بسوز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۵۱ - دل جز ره عشق تو نپوید هرگز
گوهر بعدی:رباعی ۳۵۳ - جهدی بکن ار پند پذیری دو سه روز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
