خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این متن با فروتنی و احساس حقارت، به درگاه خداوند متعال التماس می‌کند و از رحمت و بخشش او طلب یاری می‌نماید. او خود را هیچ می‌داند و همه چیز را از آن خدا می‌شمرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که درک آن برای کودکان کم‌سال ممکن است دشوار باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با احساسات و مضامین عمیق این شعر ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۳۳۸ - در بارگه جلالت ای عذر پذیر
در بارگه جلالت ای عذر پذیر
دریاب که من آمده‌ام زار و حقیر ۱
از تو همه رحمتست و از من تقصیر
من هیچ نیم همه تویی دستم گیر ۲
دریاب که من آمده‌ام زار و حقیر ۱
از تو همه رحمتست و از من تقصیر
من هیچ نیم همه تویی دستم گیر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۳۷ - هر لقمه که بر خوان عوانست مخور
گوهر بعدی:رباعی ۳۳۹ - در بزم تو ای شوخ منم زار و اسیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
