خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، گوینده از عشق و علاقه خود به شخص دیگری میگوید و با بیان احساسات عمیق خود مانند چشم، جگر و دل، نشان میدهد که غم و آه این عشق را در دل دارد. شخص مقابل نیز به گونهای پاسخ میدهد که گویا این احساسات را میپذیرد و نگه میدارد.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل احساسات بیانشده نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۳۲۶ - گفتم: چشمم، گفت: براهش میدار
گفتم: چشمم، گفت: براهش میدار
گفتم: جگرم، گفت: پر آهش میدار ۱
گفتم که: دلم، گفت: چه داری در دل
گفتم: غم تو، گفت: نگاهش میدار ۲
گفتم: جگرم، گفت: پر آهش میدار ۱
گفتم که: دلم، گفت: چه داری در دل
گفتم: غم تو، گفت: نگاهش میدار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۲۵ - بستان رخ تو گلستان آرد بار
گوهر بعدی:رباعی ۳۲۷ - یا رب در دل به غیر خود جا مگذار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.