خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و درد فراق سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که با دوختن سینه‌اش، از غم‌های معشوق آسوده شود.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
رباعی ۲۹۴ - آن رشته که بر لعل لبت سوده شود
آن رشته که بر لعل لبت سوده شود
وز نوش دهانت اشک آلوده شود ۱
خواهم که بدین سینهٔ چاکم دوزی
شاید که زغمهای تو آسوده شود ۲
وز نوش دهانت اشک آلوده شود ۱
خواهم که بدین سینهٔ چاکم دوزی
شاید که زغمهای تو آسوده شود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۹۳ - یا رب برهانیم ز حرمان چه شود
گوهر بعدی:رباعی ۲۹۵ - روزی که جمال دلبرم دیده شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
