شاعر از عمری که در پی رسیدن به آرزوهایش تلف کرده، ابراز ناراحتی میکند و از این که تلاشهایش بیفایده بوده، شکایت دارد. او همچنین از این که هر کس را به دوستی انتخاب کرده، به دشمنی تبدیل شده، اظهار تأسف میکند.
متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
رباعی ۳۰ - عمری ز پی مراد ضایع دارم
وز دور فلک چیست که نافع دارم ۱
با هر که بگفتم که تو را دوست شدم
شد دشمن من وه که چه طالع دارم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.