خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از این شکایت دارد که گاهی به عنوان زاهد و تسبیح‌به‌دست و گاهی به عنوان رند و خراباتی و مست شناخته می‌شود. او از روزگار مستوری خود ناراحت است و می‌ترسد که اگر مردم او را همان‌گونه که هست بشناسند، وضعیت بدتر شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند رندی و خرابات ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
رباعی ۲۵۹ - گه زاهد تسبیح به دستم خوانند
گه زاهد تسبیح به دستم خوانند
گه رندو خراباتی و مستم خوانند ۱
ای وای به روزگار مستوری من
گر زانکه مرا چنانکه هستم خوانند ۲
گه رندو خراباتی و مستم خوانند ۱
ای وای به روزگار مستوری من
گر زانکه مرا چنانکه هستم خوانند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۵۸ - گر عدل کنی بر جهانت خوانند
گوهر بعدی:رباعی ۲۶۰ - شب خیز که عاشقان به شب راز کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
