خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر عشق و فداکاری شدید است که در آن عاشق حاضر به تحمل هرگونه درد و رنج، حتی خوردن زهر مانند شکر و نوشیدن خون جگر است، بدون توجه به نبود آب بر جگرش.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شدید مانند 'خون جگر باید خورد' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۱۶ - عاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد
عاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد
زهری که رسد همچو شکر باید خورد ۱
هر چند ترا بر جگر آبی نبود
دریا دریا خون جگر باید خورد ۲
زهری که رسد همچو شکر باید خورد ۱
هر چند ترا بر جگر آبی نبود
دریا دریا خون جگر باید خورد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۵ - خرم دل آنکه از ستم آه نکرد
گوهر بعدی:رباعی ۲۱۷ - عارف بچنین روز کناری گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
