خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شخصی از روی نیاز به سنبل (نماد زیبایی و عشق) متوسل می‌شود و از او می‌خواهد که به او کمک کند. سنبل به او می‌گوید که به جای نگرانی درباره عمر طولانی، از لحظات لذت ببرد و از عشق و زیبایی لذت ببرد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این مفاهیم بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است که توانایی درک و تحلیل چنین موضوعاتی را دارند.
رباعی ۲۲ - در سنبلش آویختم از روی نیاز
در سنبلش آویختم از روی نیاز
گفتم من سودازده را کار بساز ۱
گفتا که لبم بگیر و زلفم بگذار
در عیش خوش‌آویز نه در عمر دراز ۲
گفتم من سودازده را کار بساز ۱
گفتا که لبم بگیر و زلفم بگذار
در عیش خوش‌آویز نه در عمر دراز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱ - عشق رخ یار بر من زار مگیر
گوهر بعدی:رباعی ۲۳ - مردی ز کنندهٔ در خیبر پرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
