شاعر ابراز میکند که حتی پس از مرگش نیز کسی به یاد او نخواهد بود و هیچکس به زیارت او نخواهد آمد. او از تنهایی و فراموشی پس از مرگ مینالد.
متن حاوی مفاهیم عمیق مانند مرگ، تنهایی و فراموشی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال سنگین یا نامفهوم باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد.
رباعی ۲۰۰ - من زنده و کس بر آستانت گذرد
یا مرغ به گرد سر کویت بپرد ۱
خار گورم شکسته در چشم کسی
کو از پس مرگ من به رویت نگرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.