خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که اگر پای معشوق درد کند، آن درد متعلق به اوست و برای شفاعت او به پای معشوق افتاده است. او آرزو می‌کند که معشوق هرگز دردی نداشته باشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۸۵ - گر درد کند پای تو ای حور نژاد
گر درد کند پای تو ای حور نژاد
از درد بدان که هرگزت درد مباد ۱
آن دردمنست بر منش رحم آید
از بهر شفاعتم به پای تو فتاد ۲
از درد بدان که هرگزت درد مباد ۱
آن دردمنست بر منش رحم آید
از بهر شفاعتم به پای تو فتاد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۴ - بی شک الفست احد، ازو جوی مدد
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۶ - در سلسلهٔ عشق تو جان خواهم داد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
