خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر با چشمان، دهان و موهای معشوق گفتوگو میکند و هر کدام پاسخهای عاشقانه و پیچیدهای میدهند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
رباعی ۱۷۸ - گفتم چشمت گفت که بر مست مپیچ
گفتم چشمت گفت که بر مست مپیچ
گفتم دهنت گفت منه دل بر هیچ ۱
گفتم زلفت گفت پراکنده مگوی
باز آوردی حکایتی پیچاپیچ ۲
گفتم دهنت گفت منه دل بر هیچ ۱
گفتم زلفت گفت پراکنده مگوی
باز آوردی حکایتی پیچاپیچ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۷ - زنار پرست زلف عنبر بویت
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۹ - گر درویشی مکن تصرف در هیچ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.