خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر تلاش‌های بی‌ثمر و ناکامی‌های انسان در رسیدن به کمال است، هرچند که بسیار کوشیده باشد. شاعر با استفاده از تصاویر شعری مانند «بادیه»، «موی شکافت»، و «خورشید بتافت»، ناتوانی انسان در درک و دستیابی به حقیقت را نشان می‌دهد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، موضوع ناکامی و جستجوی بی‌ثمر ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
رباعی ۱۶۵ - دل گر چه درین بادیه بسیار شتافت
دل گر چه درین بادیه بسیار شتافت
یک موی ندانست و بسی موی شکافت ۱
گرچه ز دلم هزار خورشید بتافت
آخر به کمال ذره‌ای راه نیافت ۲
یک موی ندانست و بسی موی شکافت ۱
گرچه ز دلم هزار خورشید بتافت
آخر به کمال ذره‌ای راه نیافت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۴ - سر سخن دوست نمی‌یارم گفت
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۶ - آسان آسان ز خود امان نتوان یافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
