شاعر از ناامیدی و ترس از تغییرات زمانه سخن میگوید و به این موضوع اشاره میکند که با وجود وعدههای قبلی مبنی بر عدم تغییر، موی سیاه او به سفیدی گراییده است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، موضوعات مرتبط با گذر زمان و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷ - از چرخ به هر گونه همیدار امید
وز گردش روزگار میلرز چو بید ۱
گفتی که پس از سیاه رنگی نبود
پس موی سیاه من چرا گشت سفید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.