خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از دوری جستن از مردم زمانه و اعتماد به خداوند سخن می‌گوید. او معتقد است که از همراهی با اهل زمانه باید شرم داشت و به جای اتکا به دیگران، باید امید را به خداوند بست.
محتوا شامل مفاهیم اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب افرادی است که توانایی تحلیل پیام‌های عمیق تر را دارند.
رباعی ۱۶۱ - از اهل زمانه عار می باید داشت
از اهل زمانه عار می باید داشت
وز صحبتشان کنار می باید داشت ۱
از پیش کسی کار کسی نگشاید
امید به کردگار می باید داشت ۲
وز صحبتشان کنار می باید داشت ۱
از پیش کسی کار کسی نگشاید
امید به کردگار می باید داشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۰ - هان تا تو نبندی به مراعاتش پشت
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۲ - روزم به غم جهان فرسوده گذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
