این متن بیانگر ناامیدی از وفاداری دوستان و پاکی افراد است. همچنین، با اشاره به شبی که آبستن است ولی مردی در آن دیده نمیشود، به نوعی به رازآلودگی و ابهام در زندگی اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۳ - هر دوست که دم زد ز وفا دشمن شد
هر پاکروی که بود تردامن شد ۱
گویند شب آبستن و این است عجب
کاو مرد ندید از چه آبستن شد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.