این متن شعری است که از زیبایی و جذابیت چهرهٔ معشوق سخن میگوید. شاعر از روشنی چهرهٔ معشوق، خط خال او، و جذابیت زنخدانش صحبت میکند و از عنبر برای توصیف بوی خوش او استفاده میکند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و زیباییشناختی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
رباعی ۸ - ماهم که رخش روشنی خور بگرفت
گرد خط او چشمهٔ کوثر بگرفت ۱
دلها همه در چاه زنخدان انداخت
وآنگه سر چاه را به عنبر بگرفت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.