این متن از خیام بیانگر این است که بدن انسان مانند خیمهای است که روح سلطان آن است. وقتی روح (سلطان) از بدن (خیمه) خارج میشود، بدن از بین میرود، همانطور که خیمه وقتی سلطان آن را ترک میکند، برچیده میشود.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در این متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری دارد و ممکن است برای سنین پایینتر قابل هضم نباشد.
رباعی ۵۷ - خیام تنت به خیمه می ماند راست
سلطان روحست و منزلش دار بقاست ۱
فراش اجل برای دیگر منزل
از پا فگند خیمه چو سلطان برخاست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.