خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از ماهی بزرگی سخن می‌گوید که مانند درخت سرو بلند است و خود را در آیینه می‌آراید. شاعر به ماهی دستارچه‌ای پیشکش می‌کند و ماهی در پاسخ می‌گوید که آیا شاعر به دنبال وصال است و این خیالی بیهوده است.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و تمثیلی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه ادبی دارد.
رباعی ۴ - ماهی که قدش به سرو می‌ماند راست
ماهی که قدش به سرو می‌ماند راست
آیینه به دست و روی خود می‌آراست ۱
دستارچه‌ای پیشکشش کردم گفت
وصلم طلبی؟ زهی خیالی که تراست! ۲
آیینه به دست و روی خود می‌آراست ۱
دستارچه‌ای پیشکشش کردم گفت
وصلم طلبی؟ زهی خیالی که تراست! ۲
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳ - گفتم که لبت، گفت لبم آب حیات
گوهر بعدی:رباعی ۵ - من باکمر تو در میان کردم دست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
