شاعر از دوست میخواهد که به یاری بیماران و نیازمندان بشتابد و مانند باران امید را به کشتزار زندگی آنها بباراند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادها ممکن است برای کودکان کمسال نامفهوم باشد.
رباعی ۱۶ - ای دوست دوا فرست بیماران را
روزی ده جن و انس و هم یاران را ۱
ما تشنه لبان وادی حرمانیم
بر کشت امید ما بده باران را ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.