خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر از دوست می‌خواهد که به یاری بیماران و نیازمندان بشتابد و مانند باران امید را به کشتزار زندگی آن‌ها بباراند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادها ممکن است برای کودکان کم‌سال نامفهوم باشد.
رباعی ۱۶ - ای دوست دوا فرست بیماران را
ای دوست دوا فرست بیماران را
روزی ده جن و انس و هم یاران را ۱
ما تشنه لبان وادی حرمانیم
بر کشت امید ما بده باران را ۲
روزی ده جن و انس و هم یاران را ۱
ما تشنه لبان وادی حرمانیم
بر کشت امید ما بده باران را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵ - تسبیح ملک را و صفا رضوان را
گوهر بعدی:رباعی ۱۷ - دی شانه زد آن ماه خم گیسو را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
