متن شعری است که در آن گوینده به مخاطب خود (ماه نشابور) اشاره میکند و از او میخواهد که با او سخن بگوید و از خصومت بپرهیزد. این شعر بیانگر احساسات و روابط عاطفی است.
متن دارای مفاهیم عاطفی و ادبی است که برای درک و لذت بردن از آن، خواننده باید دارای سطحی از بلوغ فکری و ادبی باشد. همچنین، این شعر ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد.
رباعی ۸ - گفتی که منم ماه نشابور سرا
ای ماه نشابور نشابور تو را ۱
آن تو تو را و آن ما نیز تو را
با ما بنگویی که خصومت ز چرا ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.